Actieve zitconcepten

In de jaren 1970 leidde de verdere ontwikkeling van het passieve zitprincipe tot actieve zitconcepten, volgens welke alleen de onstabiele ondersteuning van het lichaam een actieve lichaamshouding bevordert.
Het zogenaamde dynamisch zitten zou de spieren in het onderste gedeelte van de rug activeren en versterken, terwijl het tot een betere doorbloeding zou leiden.

Het te verwachten positieve resultaat is echter sterk afhankelijk van het bewuste gebruik der spieren en daarmee van de aard en de organisatie van het werk.
Ook bij actieve zitconcepten kan het, vooral bij zeer geconcentreerd werk, tot een statische lichaamshouding met dienovereenkomstige gevolgen komen.